NECİP FAZIL’dan Türk Edebiyat’ına kalanlar:

1_ “ATATÜRK ÖLMEDİ” başlıklı ‘AĞIT’ yazısı...
2_ “SAKARYA” şiiri...
3_ “KALDIRIMLAR” şiiri...
4_ “ÇİLE” şiiri...

5_ ZİNDANDAN MEHMET’E MEKTUP”  şiiri...
6_ “KADIN BACAKLARI”  şiiri...

* * *
Diğer yazdıkları mı?
Diyorum ki, atın çöpe gitsin; zîra, beş para etmez! 

 * * *

KADIN BACAKLARI

(Necip Fazıl K.)

Her ayağın bastığı yerde sanki kalbim var,
Kalbim ki, vahşi bir zevk alır ezilişinden.
Ömrümün geçtiği yolda bana sorsalar,
Gidiyorum bir kadın bacağının peşinden.

Bir kadının içinden ağlayışı, gülüşü,
Gözlerinden ziyade bacaklarına yakın,
Bir lisandır onların duruşu, bükülüşü,
Kadınlar! Onlar varken, konuşmayınız

Sakın, ince sütunlardaki ilahi güzelliğe,
Bacakların ruhudur şekil veren diyorum.
Bacakları bir kalın örtüde saklı diye,
Mermerde kalbi çarpan venüs’ü sevmiyorum.

Boynuma doladığın güzel putu görseler,
insanlar öğrenirdi neye tapacağını.
Kör olsam da açılır gözüm, ona sürseler,
İsa’nın eli diye, bir kadın bacağını.
***
https://www.dailymotion.com/video/x7saru5